جاى « ليبارئها » بگويد : « ليبينها » و وكيل شوهر يا خود شوهر در موضع « مباراة » بگويد : « مبانة » . و همچنين زوجه در موضع « اخلعنى » بگويد : « بارئنى » و وكيل زوجه در موضع « اخلع موكلتى » بگويد : « بارئ موكلتى » مثلا ، و على هذا القياس . و همچنين جميع آن چه اعتبار و شرط شده است در خلع در اينجا نيز معتبر و شرط است ، علاوه بر آن چند چيز در مباراة اعتبار شده كه در خلع اعتبار نشده و به همين جهت فرق حاصل مىشود ميان خلع و مبارات . اوّل : از آن چند چيزى كه اعتبار شد در اينجا و در خلع اعتبار نشده : كراهت صريحه از طرفين است ، چنانچه گذشت . دوّم : آنكه فديه بايد به قدر مهر يا كمتر باشد نه زيادتر ، به خلاف خلع كه اين شرط در آن معتبر نيست . سوّم : اجماع اصحاب بر وجوب ذكر طلاق است بعد از لفظ مباراة ، دون خلع ؛ كه در لزوم آن بعد از لفظ خلع خلافى است ، اگر چه احوط رعايت است ، چنان كه گذشت . چهارم : جواز ذكر « ابانه » است در موضع مباراة دون خلع ، اگر چه رعايت احتياط طريق سداد و نجات است ، و اللّه العالم بحقائق الأحكام .